1860-1914 Latin Amerika’ya "El Turco" Göçü: Tarihsel ve İktisadi Perspektif
Bir "Aracı Sınıf"ın Doğuşu
Kimlikten İktidara: 25-30 Milyonluk Bir Miras
Başlangıçta dil bilmedikleri, "egzotik" bulundukları ve yerel aristokrasi tarafından küçümsendikleri için dışlanan bu grup, yarım asır gibi kısa bir sürede dünyanın en hızlı toplumsal tırmanışlarından birini gerçekleştirmiştir. 1860'ta limana beş kuruşsuz inen bir göçmenin torunu, 1980'lerde Arjantin'in Cumhurbaşkanı (Carlos Menem), Brezilya'nın sanayi devlerinden biri (Jafet Ailesi) veya dünyanın en zengin insanı (Carlos Slim) olmuştur. Bugün yaklaşık 25-30 milyonu bulan bu nüfus, Latin Amerika'nın gayrisafi yurtiçi hasılasının (GSYH) yaklaşık beşte birini kontrol eden, siyasi mekanizmaların merkezinde yer alan ve kültürel dokuyu (müzikten mutfağa, siyasi hitabetten spora) bizzat şekillendiren bir "Görünmez İmparatorluk"tur.
Çalışmanın Kapsamı
Bu çalışma; göçün arkasındaki itici nedenlerden başlayarak (İktisadi çöküş, 1909 Askerlik Kanunu, siyasi baskılar), kıtanın her bir ülkesindeki özgün yerleşim modellerini ele almaktadır.
Arjantin'in "asimilasyoncu" yapısından Brezilya'nın "sanayi odaklı" devasa nüfusuna, Şili'deki güçlü "Filistin diasporasından" Orta Amerika'daki "Arap oligarşisine" kadar uzanan bu geniş yelpaze, "El Turco" fenomeninin ne kadar heterojen ve stratejik bir güç olduğunu ortaya koymaktadır.
Sonuç olarak bu rapor, Osmanlı’nın kaybettiği ama Latin Amerika’nın kazandığı bu "kayıp kuşağın", gittikleri toprakları nasıl birer iktisadi ve siyasi çekim merkezine dönüştürdüğünün kapsamlı bir analizidir. "El Turco", bir göçmen hikâyesinden öte; dayanıklılığın, adaptasyonun ve modern küresel ekonominin inşasının hikâyesidir.
